روز زن-ولادت حضرت زهرا(س)-روز مادر مبارك

مهديا اقاجونم تبريك من شيريني مي خوام

فاطمه اي طليعه عشق! اي بهانه هستي! اي عصاره وجود رسول(ص)!

پيش از تو خداي عالم، بهانه اي براي آفريدن نداشت. عشق بي معنا مانده بود.

فخر، فروتني، بزرگي، آبرو، زيبايي و كمال همه واژه هايي تهي، بي فروغ و بي نشان بودند.

تو اما با طلوع خود برگستره زمان، عشق را معنا كردي؛ فخر را مايه مباهات شدي؛ فروتني در مكتب تو درس افتادگي آموخت؛ بزرگي، اوج از بلنداي تو يافت. آبرو حتي از تو آبرو گرفت؛ زيبايي را تو زينت بخشيدي؛

و ... بالاخره كمال نيز بواسطه تو تكامل پذيرفت.

گاه شكفتن تو، لبخند رضايت بر لبان خدا جاري بود، فرشتگان هل هله كنان شعر سرور مي سرودند، عالم غرق در اشتياق بود، محمد(ص) اما در پوست خود نمي گنجيد.

مانده ام از تو چه بگويم؟ چگونه  بگويم؟ كه قلم درمانده از ستايش توست؛ تويي كه:

تجلّي خدايي و خداي تجلّي؛

كه تمام حسني و حسن تمام؛

كه دخت يكتاي رسولي و يكتا دخت رسول؛

كه كوثر حقيقتي و حقيقت كوثر؛

كه چشم روشن رسولي و روشناي چشم رسول (ص)؛

كه محبوبترين همسري و همسر محبوبترين؛

كه فخر كمالي و كمال فخر؛ 

كه تجسّم عصمتي و عصمت مجسّم؛

كه حقيقت ژرفي و ژرفاي حقيقت؛

كه طهارت محضي و محض طهارت؛

كه...

تو اما با طلوع خود برگستره زمان، عشق را معنا كردي؛ فخر را مايه مباهات شدي؛ فروتني در مكتب تو درس افتادگي آموخت؛ بزرگي، اوج از بلنداي تو يافت. آبرو حتي از تو آبرو گرفت. 

تاريخ هرگز از ياد نخواهد برد آن بامداد رؤيايي،‌آن پگاه شگرف كه تو در وجود آمدي، گاه شكفتن تو، لبخند رضايت بر لبان خدا جاري بود، فرشتگان هل هله كنان شعر سرور مي سرودند، عالم غرق در اشتياق بود، محمد(ص) اما در پوست خود نمي گنجيد، كودكان شادمانه اين و آن سو مي پريدند. زنان، بر مادر تو، خديجه، رشک مي بردند.

و اينك...

تو آن ماه تمامي كه روزي از مشرق سرزمين وحي درخشيدن گرفتي و امروز عالميان همچنان سرگشته و سرمست از حضور شكوهمند تو... 

سال روز ميلاد خجسته فاطمه زهرا (س)، سرور بانوان جهان ، عطاي خداوند سبحان، كوثر قرآن، همتاي امير مومنان و الگوي بي بديل تمام جهانيان بر همه مبارك باد.

روز زن هم بر همه خانوم ها خصوصاً خانومي عزيز و دوست داشتني خودم مبارک. مناسبت هايي اين چنين فرصتي ست مغتنم که به خاطر همه خوبي ها و محبت ها قدرداني کنيم هر چند که بايد هر روز مان چنين باشد

عالم  صدف است و فاطمه (س) گوهر او      گیتی عرض است و فاطمه (س) جوهر او

برفضل وشرافتش همین بس که زخلق    احمد (ص) پدر است و مرتضی (ع) شوهر او

شنید گوش دلم مژده از ولادت زهرا                          گشود بلبل طبعم زبان به مدحت زهرا

فضای کعبه منوّر شد از فروغ جمالش                       صفا گرفت از صفای صورت زهرا

خدای اکبر و اعظم نکرده خلق به عالم                     ز نسل حضرت آدمی زنی به شوکتِ زهرا

بجز خدیجه کبرا که هست مظهر عصمت                   نزاد مادر دیگر زنی به عصمت زهرا

بخوان حدیث کسا و ببین که خالق یکتا                       نموده خلقت دنیا برای خلقت زهرا

نهاده ساره سر بندگی به پای سریرش                     ستاده هاجر چون خادمان به خدمت زهرا

چو اوست نور حق و حق در او نموده تجلی                به غیر حق نشناسد کسی حقیقت زهرا

ولی چه سود که با این همه جلالت و شوکت            زمانه بود مدام از پی اذیت زهرا

چنان به درد و مصیبت نمود صبر و تحمل                    که صبر شد متحیر ز صبر و طاقت زهرا

چشم به راه باشید که من با شما چشم به راهم

انتظار- مهدویت0وفات حضرت ام البنین

براي آمدنت انتظار کافي نيست دعا و اشک و دلي بيقرار کافي نيست چنين که يخ زده ايمان من اگر هر روز هزار بار بيايد بهار کافي نيست خودت دعا بکن اي مهربان که برگردي

۱۳ جمادی الثّاني، وفات جانسوز حضرت امّ الـبـنـیـن(علیهاالسلام)، همـسر

حضرت امیرالمؤمنین علی(علیه السلام)، مادر علمدار کربلاء باب الحوائج

حضرت ابالفضل الـعـبّــاس(علیه السلام)

را به محضر آقا امام زمان (عج) تسلیت عرض می کنم

یا زهرا ادرکنی

 جمعه ها طبع من احساس تغزل دارد// ناخوداگاه به سمت تو تمایل دارد// بی تو چندیست که در کار زمین حیرانم// مانده ام بی تو چرا باغچه ام گل دارد// شاید این باغچه ده قرن به استقبالت// فرش گسترده و در دست گلایل دارد// تا به کی یکسره یکریز نباشی شب و روز// ماه مخفی شدنش نیز تعادل دارد

توي نجف يه خونه بود،
كه ديوارش كاهگلي بود،
اسم صاحاب اون خونه،
مولاي مردا علي بود،
نصفه شبها بلند ميشد،
يه كيسه داشت كه برميداشت،
خرما و نون و خوردني،
هرچي كه داشت تو اون ميذاشت.
راهي كوچه ها ميشد،
تا يتيمها رو سير كنه،
تا سفره خاليشونو،
پر از نون و پنير كنه،
شب تا سحر پرسه ميزد،
پس كوچه هاي كوفه رو،
تا پر بارون بكنه،
باغهاي بيشكوفه رو.
عبادت علي مگه،
ميتونه غير از اين باشه،
بايد مثل علي باشه،
هر كي كه اهل دين باشه،
بعد علي كي ميتونه،
محرم راز من باشه،
درد دلم روگوش كنه،
تا چاره ساز من باشه.
چشماتو واكن آقاجون، بالهاي خستمو ببين
منو نگاه كن آقاجون، دل شكستمو ببين

چشم به راه باشید که من با شما چشم به راهم

شهادت حضرت فاطمه تسليت باد-فاطمه زهرا

مهديا اقاجونم تسليت

السلام عليک يا فاطمه الزهرا يا بنت رسول الله

يا اميرالمومنيــــــــن روحي فداک                   آسمـــان را دفن‌کردي زير خاک

آه را در دل نـهــــــــان کردي چـرا                    مــاه را در گل نهان کردي چـرا

يا علي جان تربت زهرا کجاست؟                    يـــادگار غربت زهرا کجـاست؟

تا ز نـورش ديده را روشـــــن کنم                    بـر مـزارش شعله‌ها بر تن کنم

آه ازآن ســــاعت که‌آتش درگرفت                   جـــام را از ساقي کوثـر گرفت

ياد پهلـــــــويش نمازم را شکست                   فرصــت راز و نيازم را شکست

آه زهـرا تا ابـــــد جـــــــــاري بود                   دست مـولا تشـــنه يـاري بـود

چون علي شد بي‌کس و بي‌هم‌نفس               گفت يا زينب به فريـــادم برس

ایام فاطمیه  شهادت بی بی دو

عالم خانم حضرت فاطمه مرضیه (سلام الله علیها)

به محضر امام زمان(ارواحنا فداه) وعموم مسلمانان   جهان  تسلیت عرض می نما يم

یا علی رفتم بقیع اما چه سود
هر چه گشتم فاطمه آنجا نبود
یا علی قبر پرستویت کجاست
آن گل صدبرگ خوشبویت کجاست
هر چه یاشد من نمک پرورده ام
دل به عشق فاطمه خوش کرده ام

از فاطمه اکتفا به نامش نکنید
نشناخته توصیف مقامش نکنید
هر کس که در او محبت زهرا نیست
علامه اگر هست سلامش نکنید

بیایید در ایام عزای ایشان، سیاهپوش و همراه حضرت بقیه الله عزادار باشیم.

بر عالمیان رحمت رحمان زهراست
در هر دو جهان سرور نسوان زهراست
نوری که دهد شاخه ی طوبی از اوست
کوثر که خدا گفته به قرآن زهراست

اللهم صل علی فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها و سر مستودع فیها به عدد ما احاط به علمک

بر حاشیه ی برگ شقایق بنویسید
گل تاب فشار در و دیوار ندارد

سینه بود و میخ بود و در و آن بوته ی ناز
کوچه در کوچه، گل یاس مرا زخم زدند

و قشنگ تر از همه:
حضرت زهرا (س) فرمود: خدایا مرا فارغ کن که تمام توجه ام به آن باشد که برای آن خلق شده ام.

نیکی به پدر و مادر، موجب ایمنی از خشم الهی است . (حضرت زهرا -س )

حضرت حیدر به نام فاطمه حساس بود
خلقت از روز ازل مدیون عطر یاس بود
ای که بستی راه را در کوچه ها بر فاطمه
گردنت را می شکست آنجا اگر عباس بود